Co zalicza się do podmiotów leczniczych?

Podmioty lecznicze w Polsce: Co musisz wiedzieć?

9 lat ago

Rynek podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych w Polsce przeszedł istotne zmiany wraz z wejściem w życie ustawy z dnia 15 kwietnia 2011 r. o działalności leczniczej. Ta fundamentalna regulacja prawna zastąpiła dotychczasową ustawę o zakładach opieki zdrowotnej, kształtując na nowo zasady funkcjonowania podmiotów medycznych, normy czasu pracy, zasady nadzoru oraz prowadzenie rejestru podmiotów.

Nowa ustawa wprowadziła nową nomenklaturę i podział podmiotów działających na rynku medycznym. Wcześniej świadczenia zdrowotne mogły być udzielane głównie przez zakłady opieki zdrowotnej (publiczne i niepubliczne) oraz indywidualne i grupowe praktyki medyczne. Obecnie ustawa o działalności leczniczej stanowi podstawę prawną dla wszystkich podmiotów udzielających świadczeń zdrowotnych, wprowadzając pojęcia działalności leczniczej, podmiotu leczniczego i podmiotu wykonującego działalność leczniczą.

Co nie jest podmiotem leczniczym?
Podmiotem leczniczym nie będzie np. praktyka zawodowa określonego lekarza czy fizjoterapeuty. Warto w tym miejscu określić również, co to jest przedsiębiorstwo podmiotu leczniczego.
Spis treści

Co to jest Działalność Lecznicza?

Zgodnie z ustawą, działalność lecznicza to przede wszystkim udzielanie świadczeń zdrowotnych. Jest to kluczowe pojęcie dla całego rynku medycznego w Polsce. Świadczenia zdrowotne definiowane są jako działania służące zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia, a także inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych.

Poza udzielaniem świadczeń zdrowotnych, działalność lecznicza może również obejmować:

  • Promocję zdrowia
  • Realizację zadań dydaktycznych i badawczych w powiązaniu ze świadczeniami zdrowotnymi i promocją zdrowia (w tym wdrażanie nowych technologii i metod leczenia)

Podmioty wykonujące działalność leczniczą mogą także uczestniczyć w przygotowywaniu i kształceniu osób wykonujących zawód medyczny, zgodnie z odrębnymi przepisami.

Świadczenia Zdrowotne: Rodzaje i Miejsca Udzielania

Ustawa o działalności leczniczej dzieli świadczenia zdrowotne na kilka rodzajów, w zależności od sposobu ich udzielania:

  • Stacjonarne i całodobowe świadczenia zdrowotne:
    • Szpitalne (udzielane w szpitalach, obejmujące diagnozowanie, leczenie, pielęgnację, rehabilitację przez całą dobę)
    • Inne niż szpitalne (opiekuńcze, pielęgnacyjne, paliatywne, hospicyjne, z zakresu opieki długoterminowej, rehabilitacji, leczenia uzależnień, opieki psychiatrycznej, lecznictwa uzdrowiskowego; udzielane w odpowiednio przystosowanych placówkach całodobowo lub całodziennie)
  • Ambulatoryjne świadczenia zdrowotne:
    • Udzielane w ambulatoriach (przychodnie, poradnie, ośrodki zdrowia, lecznice)
    • Udzielane w zakładach badań diagnostycznych i medycznych laboratoriach diagnostycznych

Świadczenia stacjonarne i całodobowe inne niż szpitalne udzielane są np. w zakładach opiekuńczo-leczniczych, zakładach pielęgnacyjno-opiekuńczych, zakładach rehabilitacji leczniczej czy hospicjach.

Kto Zalicza się do Podmiotów Leczniczych?

Ustawa o działalności leczniczej wprowadza kluczowe pojęcie podmiotu leczniczego. Definicja ta jest szeroka i obejmuje różnorodne jednostki, które wykonują działalność leczniczą o innym charakterze niż indywidualna lub grupowa praktyka zawodowa lekarza, lekarza dentysty, pielęgniarki, położnej, fizjoterapeuty czy diagnosty laboratoryjnego.

Zgodnie z art. 4 ustawy o działalności leczniczej, do podmiotów leczniczych zalicza się:

  1. Przedsiębiorców w rozumieniu przepisów ustawy o swobodzie działalności gospodarczej, działających we wszelkich formach przewidzianych dla wykonywania działalności gospodarczej. Obejmuje to osoby fizyczne, osoby prawne (np. spółki z o.o., spółki akcyjne) oraz jednostki organizacyjne nieposiadające osobowości prawnej (np. spółki jawne, partnerskie, komandytowe, komandytowo-akcyjne), wykonujące działalność gospodarczą.
  2. Samodzielne publiczne zakłady opieki zdrowotnej (SPZOZ).
  3. Jednostki budżetowe, w tym państwowe jednostki budżetowe (np. tworzone i nadzorowane przez ministrów obrony narodowej, spraw wewnętrznych, sprawiedliwości czy Szefa ABW), posiadające w swojej strukturze ambulatorium, ambulatorium z izbą chorych lub lekarza podstawowej opieki zdrowotnej.
  4. Instytuty badawcze działające zgodnie z Ustawą o instytutach badawczych.
  5. Fundacje i stowarzyszenia, których celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia i których statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej.
  6. Kościoły, kościelne osoby prawne lub związki wyznaniowe – w zakresie, w jakim wykonują działalność leczniczą.
  7. Jednostki wojskowe – w zakresie, w jakim prowadzą działalność leczniczą.

Ważne jest, aby pamiętać, że samo posiadanie jednego z powyższych statusów nie czyni automatycznie danego podmiotu leczniczym. Konieczne jest faktyczne wykonywanie działalności leczniczej i spełnienie określonych wymogów ustawowych.

Podmiot Leczniczy a Podmiot Wykonujący Działalność Leczniczą

Ustawa wprowadza dwa powiązane, ale różniące się zakresem pojęcia:

  • Podmiot leczniczy: Jednostki wymienione w art. 4 ustawy (przedsiębiorcy, SPZOZ, jednostki budżetowe, instytuty badawcze, fundacje, stowarzyszenia, kościoły, jednostki wojskowe), które wykonują działalność leczniczą o charakterze innym niż praktyka zawodowa.
  • Podmiot wykonujący działalność leczniczą: Szersze pojęcie, obejmujące zarówno podmioty lecznicze, jak i indywidualne oraz grupowe praktyki zawodowe (lekarskie, pielęgniarskie, położnych, fizjoterapeutów, diagnostów laboratoryjnych).

Zatem, każda praktyka zawodowa jest podmiotem wykonującym działalność leczniczą, ale nie jest podmiotem leczniczym. Podmiot leczniczy zawsze jest podmiotem wykonującym działalność leczniczą.

Cecha Podmiot Leczniczy Praktyka Zawodowa
Podstawa prawna Ustawa o działalności leczniczej (art. 4) Ustawa o działalności leczniczej (art. 5)
Charakter działalności Przedsiębiorstwa, SPZOZ, jednostki budżetowe, instytuty, fundacje, stowarzyszenia, kościoły, jednostki wojskowe Indywidualna lub grupowa praktyka (lekarz, pielęgniarka, fizjoterapeuta itp.)
Status prawny Może być przedsiębiorcą (wpis do KRS/CEIDG) lub nie być przedsiębiorcą (SPZOZ, jednostka budżetowa) Forma wykonywania zawodu przez osobę fizyczną lub wspólników spółki (cywilnej lub partnerskiej)
Przykłady Szpital publiczny, prywatna klinika (spółka z o.o.), SPZOZ, fundacja prowadząca hospicjum Gabinet lekarski prowadzony przez lekarza w ramach jednoosobowej działalności, gabinet fizjoterapeutyczny (spółka partnerska fizjoterapeutów)
Wpis do rejestru RPWDL (Rejestr Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą) RPWDL (Rejestr Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą)

Co Nie Jest Podmiotem Leczniczym?

Z definicji podmiotu leczniczego jasno wynika, że do tej kategorii nie zaliczają się indywidualne i grupowe praktyki zawodowe lekarzy, lekarzy dentystów, pielęgniarek, położnych, fizjoterapeutów czy diagnostów laboratoryjnych. Choć są one podmiotami wykonującymi działalność leczniczą, ustawa wyodrębnia je od podmiotów leczniczych.

Przykładem podmiotu leczniczego będzie szpital publiczny, prywatne centrum diagnostyczne działające w formie spółki z o.o., samodzielny publiczny zakład opieki zdrowotnej, czy fundacja prowadząca działalność leczniczą w zakresie opieki paliatywnej. Przykładem podmiotu *niebędącego* podmiotem leczniczym (ale będącego podmiotem wykonującym działalność leczniczą) będzie indywidualna praktyka lekarska prowadzona przez lekarza w jego gabinecie.

Jak Założyć Podmiot Leczniczy? Podstawowe Wymogi i Proces

Założenie podmiotu leczniczego, zwłaszcza w formie przedsiębiorstwa, wymaga spełnienia szeregu wymogów prawnych i organizacyjnych. Proces ten można podzielić na kilka kluczowych etapów:

  1. Planowanie i wybór formy prawnej: Należy określić zakres działalności, potrzebny budżet, lokalizację i strukturę organizacyjną. Podmiot leczniczy może działać w różnych formach prawnych przewidzianych dla przedsiębiorców (np. jednoosobowa działalność gospodarcza, spółka cywilna, spółka jawna, spółka z o.o., spółka akcyjna) lub jako podmiot niebędący przedsiębiorcą (np. SPZOZ, fundacja).
  2. Rejestracja działalności gospodarczej (dla przedsiębiorców): Jeśli podmiot leczniczy ma być przedsiębiorcą, konieczny jest wpis do Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG) dla osób fizycznych prowadzących jednoosobową działalność gospodarczą lub do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS) dla spółek i innych form prawnych.
  3. Spełnienie wymogów ustawy o działalności leczniczej: Niezbędne jest zapewnienie odpowiednich warunków lokalowych (pomieszczenia zgodne z rodzajem działalności, sanitariaty), wyposażenia medycznego oraz personelu z kwalifikacjami adekwatnymi do świadczonych usług.
  4. Ubezpieczenie od odpowiedzialności cywilnej: Podmiot leczniczy ma obowiązek zawrzeć umowę ubezpieczenia OC obejmującą szkody wyrządzone w wyniku udzielania świadczeń zdrowotnych.
  5. Uzyskanie numeru REGON: Należy złożyć wniosek o nadanie numeru identyfikacyjnego REGON w Głównym Urzędzie Statystycznym.
  6. Opracowanie regulaminu organizacyjnego: Podmiot leczniczy musi posiadać wewnętrzny regulamin określający strukturę, cele i zadania, rodzaj i zakres udzielanych świadczeń, organizację procesu udzielania świadczeń, prawa i obowiązki pacjenta, wysokość opłat (jeśli dotyczy).
  7. Wpis do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (RPWDL): To ostatni i kluczowy krok. Wniosek o wpis składa się do wojewody właściwego ze względu na siedzibę podmiotu leczniczego (lub miejsce zamieszkania dla praktyki). Wpis następuje w ciągu 30 dni od złożenia kompletnego wniosku. Dopiero po uzyskaniu wpisu do RPWDL można legalnie rozpocząć działalność leczniczą. Rejestr jest prowadzony w systemie teleinformatycznym i dostępny publicznie.

Prowadzenie podmiotu leczniczego to złożone przedsięwzięcie, wymagające wiedzy nie tylko medycznej, ale także prawnej, finansowej i zarządczej. Skuteczne zarządzanie placówką medyczną obejmuje aspekty organizacyjne, kadrowe, finansowe oraz zapewnienie zgodności z przepisami prawa.

Co zalicza się do podmiotów leczniczych?
Podmiot leczniczy, na gruncie ustawy o działalności leczniczej, zyskał szeroką definicję. Jest nim samodzielny zakład opieki zdrowotnej, przedsiębiorca w rozumieniu ustawy o działalności gospodarczej, a także instytut badawczy czy fundacja. Warunkiem jest aby udzielał świadczeń medycznych.

Często Zadawane Pytania

Poniżej znajdziesz odpowiedzi na najczęściej pojawiające się pytania dotyczące podmiotów leczniczych:

Czy indywidualna praktyka lekarska to podmiot leczniczy?

Nie, indywidualna praktyka lekarska (podobnie jak grupowa praktyka) nie jest podmiotem leczniczym w rozumieniu ustawy o działalności leczniczej. Jest ona jednak podmiotem wykonującym działalność leczniczą.

Gdzie rejestruje się podmiot leczniczy?

Podmioty lecznicze (oraz praktyki zawodowe) muszą być wpisane do Rejestru Podmiotów Wykonujących Działalność Leczniczą (RPWDL). Wpis do RPWDL jest dokonywany przez wojewodę.

Czy fundacja może być podmiotem leczniczym?

Tak, fundacja może być podmiotem leczniczym, pod warunkiem że jej celem statutowym jest wykonywanie zadań w zakresie ochrony zdrowia, statut dopuszcza prowadzenie działalności leczniczej, a fundacja faktycznie wykonuje taką działalność i jest wpisana do RPWDL.

Co to jest SPZOZ?

SPZOZ to Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej. Jest to jeden z rodzajów podmiotów leczniczych niebędących przedsiębiorcami, działających w formie samodzielnej jednostki organizacyjnej sektora finansów publicznych.

Jakie rodzaje świadczeń zdrowotnych wyróżnia ustawa?

Ustawa wyróżnia świadczenia stacjonarne i całodobowe (szpitalne i inne niż szpitalne) oraz świadczenia ambulatoryjne.

Czy każde przedsiębiorstwo prowadzące działalność związaną ze zdrowiem jest podmiotem leczniczym?

Nie, tylko przedsiębiorca, który faktycznie wykonuje działalność leczniczą (udziela świadczeń zdrowotnych, prowadzi promocję zdrowia lub realizuje zadania badawczo-dydaktyczne w powiązaniu z tymi świadczeniami) i spełnia wymogi ustawy, może być podmiotem leczniczym i musi być wpisany do RPWDL. Działalność gospodarcza związana ze zdrowiem, ale niepolegająca na udzielaniu świadczeń (np. sprzedaż sprzętu medycznego, usługi transportu sanitarnego bez opieki medycznej) nie jest działalnością leczniczą.

Co oznacza, że świadczenia szpitalne są całodobowe?

Oznacza to, że w ramach świadczeń szpitalnych pacjent otrzymuje kompleksową opiekę (diagnozowanie, leczenie, pielęgnację, rehabilitację) przez całą dobę w odpowiednio przystosowanych pomieszczeniach szpitala.

Zrozumienie pojęcia podmiotu leczniczego i związanych z nim regulacji prawnych jest kluczowe dla wszystkich uczestników rynku usług medycznych w Polsce, zarówno dla tych, którzy korzystają ze świadczeń, jak i dla tych, którzy planują prowadzić działalność w tym obszarze.

Jeśli chcesz przeczytać więcej interesujących artykułów jak 'Podmioty lecznicze w Polsce: Co musisz wiedzieć?', odwiedź kategorię Uroda.

Go up