Ciemna strona BB Glow: Co musisz wiedzieć?

Zabieg BB Glow szturmem zdobywa popularność na całym świecie, kusząc obietnicą promiennej cery bez konieczności codziennego nakładania podkładu. Idea wydaje się prosta i atrakcyjna: za pomocą urządzenia do mikronakłuwania wprowadza się w skórę specjalne ampułki zawierające pigmenty i inne substancje aktywne, tworząc efekt półpermanentnego makijażu. Choć wizja budzenia się z idealnie wyglądającą skórą jest niezwykle kusząca, narasta coraz więcej pytań i obaw dotyczących bezpieczeństwa tej procedury. Czy BB Glow to naprawdę rewolucja w pielęgnacji, czy może ryzykowny eksperyment, którego długoterminowe konsekwencje nie są jeszcze w pełni znane?

Pierwsza intuicyjna reakcja wielu ekspertów na BB Glow brzmi: dlaczego w ogóle o tym rozmawiamy? Wydaje się, że próżność i brak rozwagi nie znają granic. Wiele osób, które pyta o ten zabieg, podświadomie czuje, że może to być zły pomysł. Biorąc pod uwagę entuzjazm mediów i konsumentów, pojawia się potrzeba przedstawienia konkretnych danych naukowych, które skontrują ten widoczny brak ostrożności.

Zaburzanie naturalnej równowagi skóry

Bariera skórna składa się z komponentów fizycznych, chemicznych i immunologicznych. Zaburzenie któregokolwiek z tych złożonych elementów może prowadzić do problemów. Zaburzenie wszystkich trzech jednocześnie drastycznie zwiększa ryzyko niepożądanych skutków.

Mikronakłuwanie, będące częścią zabiegu BB Glow, narusza fizyczną barierę skóry, tworząc tymczasowe kanały, które ułatwiają wprowadzanie substancji aplikowanych miejscowo. Te składniki wchodzą w interakcję z chemicznym komponentem skóry, wpływając na zmiany (pozytywne lub negatywne) poprzez systemy sygnałowe. Reakcje immunologiczne są odpowiedzią na wyzwania środowiskowe (materiał obcy) poprzez wrodzony i adaptacyjny układ odpornościowy. Ten pierwszy to zazwyczaj słabo dyskryminująca, szybka reakcja bez pamięci, podczas gdy ten drugi jest wysoce specyficzny w odpowiedzi na wcześniejszą ekspozycję (pamięć) w czasie. Komórki zaangażowane w odpowiedź wrodzoną to między innymi fagocyty, eozynofile, komórki tuczne, komórki NK i keratynocyty. Komórki zaangażowane w odpowiedź adaptacyjną to komórki dendrytyczne, komórki Langerhansa i limfocyty (komórki B i T).

Co odróżnia BB Glow od innych zabiegów?

Mikronakłuwanie stosowane jest od dawna i jest uważane za stosunkowo bezpieczne w porównaniu z innymi metodami leczenia. Dlaczego zatem ryzyko jest wyższe przy mikronakłuwaniu (tatuażu) kremu BB w porównaniu z innymi kremami stosowanymi z urządzeniami kosmetycznymi do zabiegów domowych?

Warto wyjaśnić pewne nieporozumienia dotyczące definicji i zaleceń w branży:

• Kosmetyczne nakłuwanie: W branży mikronakłuwanie klasyfikuje się według długości igły. Długość poniżej 0,5 mm jest uważana za „kosmetyczną” i w związku z tym bezpieczną do stosowania w domu w celu wprowadzania odpowiednich składników miejscowych wspierających i maksymalizujących funkcje komórek.
• Medyczne nakłuwanie: Wiele firm zachęca do wprowadzania produktów po „medycznym” nakłuwaniu, używając igieł o długości powyżej 0,5 mm „w gabinecie”. Ta praktyka ma więcej wspólnego z „dosprzedażą” i przynosi korzyści dostawcom, a nie pacjentowi. Poprawa u pacjenta po jednej aplikacji produktu raz w miesiącu jest minimalna w porównaniu do ryzyka ogólnoustrojowego przenikania (głównie nietestowanych) składników. Obejmuje to reakcje alergiczne, pozapalne przebarwienia (PIH), bliznowacenie i ziarniniaki.

Zabieg BB Glow jest promowany jako zabieg „kosmetyczny” wykonywany w gabinecie z użyciem igieł o długości poniżej 0,5 mm. Zwolennicy błędnie wierzą, że ograniczenie składników do naskórka czyni ten zabieg bezpiecznym.

Makijaż permanentny również jest szeroko stosowany z względnym bezpieczeństwem, pozostawiając pigment zaimplantowany w skórze. Czym różni się BB Glow?

Różnica między kremami wprowadzonymi w celu przeciwdziałania starzeniu a kremem BB polega głównie na rodzaju i liczbie składników. Przy samym mikronakłuwaniu mechaniczne efekty na skórze są bardzo krótkotrwałe. W przypadku kremów przeciwstarzeniowych, składniki wchłonięte przez kanały są w większości biodegradowalne lub są rozcieńczane, usuwane i wydalane, więc ich chemiczne działanie jest ograniczone. W przeciwieństwie do tego, nieulegające degradacji substancje w kremie BB kumulują się w czasie i wywołują odpowiedź immunologiczną, która może być przedłużona. Ilość nieulegającego degradacji materiału zdeponowanego na całej twarzy (co kilka miesięcy) jest również znacznie większa niż na przykład w brwiach czy linii rzęs. Co więcej, liczba składników używanych do brwi czy ust zazwyczaj wynosi pojedyncze cyfry, w przeciwieństwie do ponad 40 składników w niektórych kremach BB.

Potencjalne zagrożenia zabiegu BB Glow

Jako specjaliści, mamy zawodowy obowiązek i odpowiedzialność przede wszystkim „nie szkodzić”. Czasami odpowiedź jest oczywista, gdy coś wywołuje reakcję alergiczną lub kontaktowe zapalenie skóry. Większym wyzwaniem jest, gdy niepożądany skutek jest opóźniony lub niewidoczny gołym okiem. W niektórych przypadkach może pojawić się po latach. Szczególnie kuszące jest zignorowanie ostrożności, gdy w grę wchodzi „natychmiastowa satysfakcja”. Jeśli wygląda świetnie, dlaczego nie? Tutaj wkraczają zabiegi mikronakłuwania z kremem BB, znane również jako BB Glow lub MesoBB.

Reakcje alergiczne i kontaktowe zapalenie skóry

Możemy pamiętać oburzenie sprzed lat, gdy w dziedzinie kosmetyki wprowadzono „nanotechnologię”. Obawiano się, że miniaturyzacja cząsteczek pozwoli im w większych ilościach przenikać do organizmu. Nanoelementy zachowują się inaczej niż w masie. Mało wiemy o tym, jak mechanika kwantowa wpływa na substancje w nanoskali i jak mogą zachowywać się wewnątrz ciała. Cząsteczki te są naładowane, co jest jednym z mechanizmów ułatwiających reaktywność powierzchniową z otaczającą tkanką. Nieulegające degradacji lub wolno ulegające degradacji cząsteczki mogą z czasem kumulować się w narządach, potencjalnie prowadząc do toksyczności. Całe to wcześniejsze oburzenie dotyczyło „nieuszkodzonej skóry”, a dziesięciolecia później naruszamy barierę skórną za pomocą urządzeń do nakłuwania, aby trwale lub półtrwale implantować obcy materiał w największy narząd ciała.

Uspokajające zapewnienia: „Ale unikamy ryzyka, pracując tylko w naskórku.” Praktycy promujący ten zabieg mówią o użyciu igieł o głębokości, która „zatrzymuje się tuż przed skórą właściwą”, jednak na towarzyszących zdjęciach czasami widać punktowe krwawienie, co świadczy o penetracji skóry właściwej. Czy jakikolwiek praktyk może zagwarantować, że pracuje tylko w naskórku? Niektórzy mówią: „Tak! Można być pewnym, jeśli używa się nanonakłuwania, które działa tylko na górne warstwy naskórka.” Jednak to dyskusyjne. Błędnie wierzą, że ograniczając depozycję materiału tylko do naskórka, minimalizuje się ryzyko odpowiedzi immunologicznej. Chociaż przy użyciu tej techniki wchłanianie będzie mniejsze (co oznacza bardzo krótkotrwałe rezultaty), reakcje alergiczne niekoniecznie są „zależne od dawki” ani nie zależą od tego, czy alergen (obcy materiał) dostanie się do skóry właściwej. Istnieje wiele mechanizmów ułatwiających reakcje alergiczne. Jednym ze sposobów jest działanie komórek migrujących do naskórka (komórki Langerhansa), które „wychwytują” obce substancje i przenoszą je z powrotem do skóry właściwej i do węzłów chłonnych.

Pomyślmy o tym przez chwilę. Jeden z testów używanych do określenia alergii nazywa się „testem skórnym punktowym”. W naskórku tworzy się małe zadrapanie i na ten niewielki obszar aplikuje się powszechne substancje wywołujące alergię. Po 20 minutach skóra jest badana pod kątem reakcji w postaci zaczerwienienia, obrzęku lub wysypki. Jedna z formuł BB przesłanych do oceny zawierała 44 składniki. Czterdzieści cztery! Nie tylko to, ale ma być aplikowana na DUŻYM obszarze. Niezależnie od tego, czy aplikujesz krem BB po mikronakłuwaniu, czy inną substancję, pamiętaj, że w istocie wykonujesz gigantyczny test alergiczny. Im większa liczba składników, tym wyższe ryzyko.

Najbardziej prawdopodobne składniki w kremie BB związane z reakcjami alergicznymi: Chociaż każdy składnik może być związany z alergią, najbardziej prawdopodobne to substancje zapachowe, metyloparaben, propyloparaben, olej mineralny, seskwioleinian sorbitanu i fenoksyetanol.

Kontaktowe zapalenie skóry może być drażniące (wymaga pewnej minimalnej dawki ekspozycji) lub alergiczne (ACD), gdzie wystarczą niewielkie ilości alergenów do wywołania odpowiedzi. Chociaż objawy mogą być podobne, mechanizmy leżące u ich podstaw różnią się. ICD rozwija się w wyniku bezpośredniego toksycznego działania czynników fizycznych lub chemicznych, prowadząc do uszkodzenia keratynocytów i miejscowego stanu zapalnego, podczas gdy ACD krytycznie zależy od odporności adaptacyjnej.

Logicznie, przyczyny leżące u podstaw to wszystko, co ułatwia zwiększone wchłanianie obcego materiału w skórę. Osłabienie bariery ochronnej następuje w wyniku tarcia, nadmiernej ekspozycji na wodę, chemikalia (kwasy, zasady, emulgatory, detergenty i rozpuszczalniki) oraz, oczywiście, mikronakłuwania (kosmetycznego i medycznego). Tak więc, alergiczne i drażniące kontaktowe zapalenie skóry mogą współistnieć, zwłaszcza w kontekście mikronakłuwania.

Najbardziej prawdopodobne składniki związane z kontaktowym zapaleniem skóry: Substancje zapachowe, metyloparaben, propyloparaben, glikol propylenowy, seskwioleinian sorbitanu i fenoksyetanol. Składniki związane z zubożeniem dwuwarstw lipidowych naskórka to emulgatory, takie jak alkohol cetostearylowy, kwas stearynowy, stearynian glicerylu, polisorbat 80 i seskwioleinian sorbitanu.

Pozapalne przebarwienia (PIH)

Pozapalne przebarwienia (PIH) to chyba najczęściej zgłaszany poważny efekt uboczny mikronakłuwania. Wspólnym mianownikiem w większości przypadków jest mikronakłuwanie PLUS coś, co nasiliło kaskadę zapalną. Nic tak nie wywołuje stanu zapalnego jak reakcja na ciało obce. Wystarczy pomyśleć o drzazdze w palcu przez tydzień. Ryzyko PIH wzrasta u osób z wyższymi fototypami skóry Fitzpatricka. Niestety, grupa najbardziej narażona na szkodę to często docelowa grupa dla zabiegu BB Glow. Są oni bardziej podatni na przebarwienia i nierówny koloryt skóry po ekspozycji na słońce lub trądziku. (Zabieg wydaje się pochodzić z Korei, a skóry azjatyckie często są związane z trądzikiem).

Najbardziej prawdopodobne składniki związane z PIH: Substancje zapachowe, metyloparaben, propyloparaben, glikol propylenowy, seskwioleinian sorbitanu i fenoksyetanol.

Infekcje

Należy mieć nadzieję, że wszyscy praktycy stosują odpowiednie środki zapobiegawcze, aby uniknąć zakażeń przenoszonych przez krew. WZW B/C i HIV nie powinny stanowić problemu. Jednak wtórne zakażenie po mikronakłuwaniu, chociaż rzadkie, jest możliwe. Nie stwarzajmy idealnego środowiska do zmiany tej statystyki. Literatura dotycząca zakażeń związanych z „implantami”, w tym wypełniaczami skórnymi, pokazuje, że wprowadzenie materiału do organizmu znacznie zwiększa ryzyko zakażenia, nawet przy odpowiednich środkach ostrożności, takich jak przedoperacyjne oczyszczanie skóry. W tych badaniach implanty były sterylne (w przeciwieństwie do ampułek BB Cream wypełnionych konserwantami). Dlaczego tak się dzieje, jeśli implant jest sterylny, a skóra oczyszczona? Odpowiedzią wydaje się być zjawisko zwane „biofilmami”. Bakterie chorobotwórcze (te, które są szkodliwe) mogą skupiać się i przyczepiać do przedmiotów (takich jak obcy materiał) i zostać pokryte „filmem”, który chroni je przed wykryciem przez komórki odpornościowe lub antybiotyki, które normalnie by je zniszczyły. Biofilm Staphylococcus aureus jest częstym winowajcą.

Co ciekawe, w przypadku wypełniaczy w tym konkretnym badaniu, infekcja była większa przy mniejszych głębokościach nakłucia (1 mm vs 3 mm). Klinicznie widoczne infekcje po wypełniaczach skórnych są rzadkie u zdrowych osób, ale aż do 19% u pacjentów z HIV, rakiem lub cukrzycą. Infekcje były częstsze, choć być może o opóźnionym początku, gdy stosowano wypełniacze minimalnie ulegające biodegradacji. (Wniosek jest taki, że tatuowanie obcego materiału w skórę daje „złym bakteriom powierzchniowym” możliwość wejścia i osiedlenia się na „cegiełkach”, które dla nich przygotowaliśmy).

Ziarniniaki

Ziarniniaki to rodzaj blizny, w której ciało próbuje „odgrodzić” obcy materiał, którego nie jest w stanie wyeliminować. Na szczęście ziarniniaki spowodowane samym mikronakłuwaniem nie są zbyt powszechne, ale ich częstość wzrasta, ponieważ dystrybutorzy promują produkty do stosowania w trakcie i po zabiegu w celu infuzji. Niektórzy z tych pacjentów zgłaszają objawy ogólnoustrojowe, niektórzy wymagali hospitalizacji w celu podania antybiotyków dożylnych, sterydów i leków immunosupresyjnych. Objawy mogą obejmować wysypkę (rumieniowe grudki zlewające się w blaszki), gorączkę, bóle stawów i rumień guzowaty.

Najbardziej prawdopodobne składniki związane z ziarniniakami: dwutlenek tytanu, dimetikon, talk, tlenek żelaza, wodorotlenek glinu i trietoksykaprylylosilan.

Bliznowacenie

Mikronakłuwanie u pacjenta z tendencją do keloidów może pogorszyć sytuację. Jednak bliznowacenie, o którym tutaj mowa, jest inne – może nie być widoczne gołym okiem, ale wynikająca z niego tkanka włóknista zmniejszy elastyczność skóry. Bliznowacenie jest wprost proporcjonalne do kaskady zapalnej procesu gojenia się ran. Zatem tam, gdzie implantowany jest obcy materiał, możemy spodziewać się przewlekłej, niskiego stopnia odpowiedzi zapalnej, która z czasem doprowadzi do powstania kolagenu bliznowatego.

Uszkodzenie komórek i potencjalne ryzyko raka

Cząsteczki deponowane w organizmie, zwłaszcza metale, inicjują stres oksydacyjny, indukując zależne od redoks czynniki transkrypcyjne związane ze stanem zapalnym. Podatność skóry na promieniowanie UV jest dobrze udokumentowana, a połączony efekt ekspozycji na UVB i nanocząsteczki jest bardziej znaczący, niż zdajemy sobie sprawę. Jakie mogą być możliwe skutki metali na keratynocyty? – Uszkodzenie DNA i śmierć komórek.

Jest to obszerny temat, który wykraczałby poza intencję tego artykułu, ale przypomnijmy, że chodzi nie tylko o interakcje środowiskowe ze składnikami osadzonymi w skórze, ale także o to, jak cząsteczki mogą oddziaływać ze sobą. Na przykład „dwutlenek tytanu” może powodować bioakumulację miedzi (może stosowanej w kremie codziennie po zabiegu BB Glow) do punktu toksyczności.

Najbardziej prawdopodobne składniki związane z uszkodzeniem komórek i potencjalnym ryzykiem raka: dwutlenek tytanu, cykloheksasiloksan, olej mineralny, tlenek żelaza, wodorotlenek glinu, ekstrakt z liści Aloe Barbadensis.

Problemy z rezonansem magnetycznym (MRI) i laserami

Możecie pamiętać z dzieciństwa fascynację poruszaniem magnesem pod papierem pokrytym opiłkami żelaza. Każdy metal o właściwościach magnetycznych zostanie zakłócony przez MRI. W szczególności tlenek żelaza może powodować oparzenia z powodu pola magnetycznego poruszającego elektrony, tworząc prąd, który podgrzewa skórę. Obraz może również zawierać czarną plamę z powodu pigmentu, zasłaniając struktury pod nim.

Lasery Q-Switch: Jako uwaga dodatkowa, białe tusze zawierające tlenki żelaza i dwutlenek tytanu mogą nieodwracalnie zmienić kolor na czarny po naświetleniu laserem QS. Ponadto, w przypadku pacjentów z istniejącymi tatuażami (BB), należy przestrzegać standardowych uniwersalnych środków ostrożności przy stosowaniu IPL i laserów do zabiegów innych niż usuwanie tatuaży, aby uniknąć oparzeń.

Porównanie: BB Glow vs. Inne Metody

Aby lepiej zrozumieć, dlaczego BB Glow budzi tak wiele kontrowersji, warto porównać go z innymi, bardziej ugruntowanymi procedurami:

Często zadawane pytania dotyczące BB Glow

Czy BB Glow jest bezpieczny?

Bazując na analizie składników i sposobu ich wprowadzania w skórę, wielu ekspertów wyraża poważne obawy dotyczące bezpieczeństwa zabiegu BB Glow. Brak długoterminowych badań i wysokie ryzyko reakcji na nieulegające degradacji substancje sprawiają, że procedura ta jest uważana za ryzykowną.

Jakie składniki w ampułkach BB Glow są najbardziej ryzykowne?

Szczególne obawy budzą składniki nieulegające degradacji, takie jak dwutlenek tytanu i tlenki żelaza (pigmenty), a także inne substancje wymienione w analizie, takie jak olej mineralny, parabeny, substancje zapachowe, dimetikon czy talk. Duża liczba składników ogólnie zwiększa ryzyko reakcji alergicznych.

Czy głębokość nakłuwania ma znaczenie dla ryzyka?

Chociaż praca na mniejszej głębokości (tylko w naskórku) może ograniczyć wchłanianie niektórych substancji, nie eliminuje to ryzyka reakcji immunologicznych czy alergicznych. Komórki układu odpornościowego, takie jak komórki Langerhansa, obecne w naskórku, mogą wychwytywać obce substancje i przenosić je do skóry właściwej, wywołując odpowiedź.

Jakie są długoterminowe skutki uboczne BB Glow?

Największe obawy dotyczą długoterminowych skutków kumulacji nieulegających degradacji składników w skórze. Mogą one prowadzić do przewlekłego stanu zapalnego, powstawania ziarniniaków, bliznowacenia, a także potencjalnego ryzyka uszkodzenia komórek i problemów z badaniami obrazowymi, takimi jak MRI.

Czy efekt BB Glow jest trwały?

Efekt BB Glow jest określany jako półpermanentny, utrzymujący się od kilku miesięcy do roku, w zależności od protokołu i indywidualnych cech skóry. Jednak składniki nieulegające degradacji, które są źródłem największego ryzyka, pozostają w skórze na znacznie dłużej.

Podsumowanie

Z jednej strony mamy kosmetyczne mikronakłuwanie z infuzją biodegradowalnego (preferencyjnie natywnego dla skóry) materiału do pielęgnacji domowej. Z drugiej strony mamy „w gabinecie” kosmetyczne (lub medyczne) mikronakłuwanie z infuzją/tatuowaniem kremu BB. Dlaczego jedno jest w porządku, a drugie nie? Jak widać, to nie głębokość igły różnicuje te dwie procedury — to głównie składniki nieulegające degradacji i odpowiedź immunologiczna, którą wywołują. Ta odpowiedź może być opóźniona i/lub przedłużona. Związany z nią stan zapalny prowadzi do powikłań, takich jak bliznowacenie, ziarniniaki, PIH, toksyczność narządowa, uszkodzenie komórkowe, a nawet ryzyko raka. Substancje nieulegające degradacji stanowią również środowisko dla biofilmów, które są związane z opornością na antybiotyki i przewlekłymi infekcjami. Ogromna ilość składników (ponad 40 w kremie BB) zwiększa ryzyko alergii i kontaktowego zapalenia skóry, podobnie jak duży obszar poddawany zabiegowi w porównaniu z makijażem permanentnym ust i brwi. Ryzyka nie unika się, po prostu ograniczając depozycję składników do naskórka. Biorąc pod uwagę wszystko powyższe i brak badań nad bezpieczeństwem, ryzyko wyraźnie przewyższa korzyści. Zawsze pamiętajmy o zasadzie „Przede wszystkim nie szkodzić”.

Jeśli chcesz przeczytać więcej interesujących artykułów jak 'Ciemna strona BB Glow: Co musisz wiedzieć?', odwiedź kategorię Pielęgnacja.