7 lat ago
Lata 30. XX wieku to epoka pełna kontrastów. Z jednej strony był to czas Wielkiego Kryzysu, który odcisnął piętno na życiu codziennym milionów, z drugiej – złoty wiek Hollywood, który kreował nowe kanony piękna i dostarczał marzeń. Te dwa czynniki silnie wpłynęły na wygląd i styl makijażu tamtych lat, tworząc estetykę bardziej wyrafinowaną i delikatniejszą niż w szalonych latach 20.
W przeciwieństwie do „wampirzego” looku flapperek z poprzedniej dekady, makijaż lat 30. był bardziej subtelny, choć nadal wyrazisty. Wpływ ekranu kinowego był nie do przecenienia – magazyny pełne były zdjęć gwiazd filmowych, a kobiety naśladowały ich styl. Mimo trudności ekonomicznych, dbałość o wygląd stała się formą eskapizmu i sposobem na podniesienie morale. Kosmetyki, choć często luksusowe, stały się dostępniejsze, a mała przyjemność w postaci nowej pomadki była czymś, na co wiele kobiet mogło sobie pozwolić nawet w trudnych czasach.

Ogólny wygląd: Delikatniejszy styl z nutą glamour
Estetyka lat 30. dążyła do stworzenia wizerunku kobiety eleganckiej, eterycznej, z wyraźnie zarysowanymi rysami, ale bez przerysowania charakterystycznego dla lat 20. Całość looku była bardziej stonowana, opierała się na grze światła i cienia, co było bezpośrednim echem technik makijażowych stosowanych na planach filmowych. Twarz miała być idealnie gładka i matowa, często z użyciem pudrów w odcieniach beżu lub kości słoniowej. Róż do policzków był stosowany oszczędnie, zazwyczaj w delikatnych, brzoskwiniowych lub różowych tonach, aplikowany na szczyty kości policzkowych, aby optycznie wyszczuplić twarz i nadać jej anielski wyraz.
Włosy były starannie ułożone, często w fale typu hollywoodzkiego lub drobne loki, gładko przylegające do głowy. Całość miała sprawiać wrażenie przemyślanego, perfekcyjnego wyglądu, który był niedoścignionym wzorem dla wielu kobiet.
Oczy na pierwszym planie: Rzęsy, brwi i cienie
Oczy były zdecydowanie centralnym punktem makijażu lat 30. Miały być duże, wyraziste i uwodzicielskie. Kluczową rolę odgrywał tusz do rzęs, który był aplikowany w dużych ilościach, aby stworzyć efekt gęstych, długich firanek. Najpopularniejszą formą tuszu w tamtym czasie był tzw. Cake Mascara – tusz w kamieniu, który aktywowało się wodą. Był to produkt niezwykle wszechstronny, często używany nie tylko do rzęs, ale także do podkreślania brwi, a nawet jako eyeliner do stworzenia dramatycznej kociej kreski. Jego formuła była prosta i często preferowana przez osoby wrażliwe na składniki nowoczesnych tuszów.
Brwi w latach 30. były nadal cienkie, choć nieco grubsze niż w latach 20. Charakteryzowały się wysokim, łagodnym łukiem, który często wznosił się w kierunku skroni. Były starannie wyrysowane, często przy użyciu kredki lub właśnie tuszu w kamieniu. Nadawały twarzy wyraz lekko zdziwionego lub melancholijnego spojrzenia, co było zgodne z ówczesnymi kanonami piękna.
Cienie do powiek zyskały w latach 30. na znaczeniu i różnorodności. Złoty wiek Hollywood przyniósł dostępność nowych kolorów. Popularne były delikatne, pastelowe odcienie – blade róże, fiolety, błękity, zielenie, a także perłowe biele, srebra i złota. Cienie aplikowano zazwyczaj na całą powiekę ruchomą, a w załamaniu powieki dodawano nieco ciemniejszy, matowy odcień, np. taupe lub brąz, aby nadać oku głębi. Jasne, perłowe cienie stosowano pod łukiem brwiowym i w wewnętrznym kąciku oka, aby rozświetlić spojrzenie. Często stosowano również sztuczne rzęsy, które dodatkowo potęgowały efekt dużych, wyrazistych oczu.
Usta w kształcie „Crawford Smear”
Usta w makijażu lat 30. były pełne i starannie zarysowane. Ich kształt uległ zmianie w stosunku do lat 20., kiedy to popularny był mały, zaokrąglony łuk Kupidyna. W latach 30. dążono do optycznego powiększenia ust i nadania im specyficznego kształtu, znanego jako „Crawford Smear”, nazwanego na cześć popularnej aktorki Joan Crawford. Polegał on na delikatnym wyjechaniu konturem poza naturalną linię warg, szczególnie w górnej wardze, tworząc dwa wydłużone, zaokrąglone wzgórki, które łagodnie zwężały się ku kącikom. Dolna warga była również lekko przerysowana, aby usta wydawały się pełniejsze i bardziej zmysłowe.
Pomadka była niezwykle popularnym kosmetykiem w latach 30., częściowo dlatego, że stanowiła dostępny luksus w trudnych czasach. Gama kolorystyczna pomadek była szeroka. Na początku dekady dominowały delikatne, różane i malinowe odcienie, a także bordo i ciemne czerwienie. W późniejszych latach 30. coraz popularniejsze stawały się jaśniejsze, bardziej żywe czerwienie i odcienie wpadające w pomarańcz. Wybór koloru często zależał od karnacji i koloru włosów, ale czerwień w różnych wariantach była symbolem kobiecości i glamouru.
Manicure lat 30.: Półksiężyc i wolne końcówki
Styl malowania paznokci w latach 30. był równie charakterystyczny jak makijaż twarzy. Typowy manicure polegał na pokryciu lakierem jedynie centralnej części płytki paznokcia. Pozostawiano półksiężyc (lunulę) u nasady paznokcia oraz wolny brzeg (końcówkę) bezbarwne. Ten specyficzny sposób aplikacji podkreślał kształt paznokcia i był niezwykle elegancki. Popularne kolory lakierów to delikatne róże, blade beże, kremy. Podobnie jak w przypadku pomadek, w miarę upływu dekady gama dostępnych kolorów powiększała się, pozwalając kobietom dopasować kolor paznokci do stroju.
Jak odtworzyć makijaż z lat 30.?
Aby stworzyć współczesną interpretację makijażu z lat 30., skup się na kilku kluczowych elementach:
- Cera: Użyj matującego podkładu i pudru, aby uzyskać gładkie, porcelanowe wykończenie. Delikatnie podkreśl policzki różem w neutralnym odcieniu.
- Brwi: Wyrysuj cienkie, łukowate brwi z wyraźnym wzniesieniem w kierunku skroni. Możesz użyć cienkiej kredki lub cienia do brwi.
- Oczy: Nałóż jasny, perłowy cień na powiekę ruchomą i pod łuk brwiowy. W załamaniu powieki użyj matowego cienia w odcieniu taupe lub brązu i dokładnie rozblenduj. Obficie wytuszuj rzęsy, dążąc do efektu gęstych wachlarzy. Możesz rozważyć użycie sztucznych rzęs. Jeśli chcesz, dodaj cienką kreskę eyelinerem wzdłuż górnej linii rzęs.
- Usta: Za pomocą konturówki nadaj ustom kształt „Crawford Smear”, delikatnie wyjeżdżając poza naturalną linię, tworząc dwa zaokrąglone szczyty na górnej wardze. Wypełnij usta pomadką w odcieniu czerwieni, bordo lub głębokiego różu.
- Paznokcie: Pomaluj paznokcie, pozostawiając półksiężyc i końcówkę bez lakieru. Wybierz kremowy, bladoróżowy lub czerwony lakier.
Porównanie makijażu lat 20. i 30.
| Element | Lata 20. (Epoka Flapperek) | Lata 30. (Złoty Wiek Hollywood) |
|---|---|---|
| Brwi | Bardzo cienkie, proste, często opadające ku skroniom. | Cienkie, z wysokim, łagodnym łukiem wznoszącym się ku skroniom. |
| Oczy | Ciemne, przydymione (smoky eyes), często z mocną kreską wokół całego oka. Tusz aplikowany obficie. | Bardziej stonowane, z jasnymi cieniami na powiece i ciemniejszymi w załamaniu. Obficie wytuszowane rzęsy, sztuczne rzęsy popularne. |
| Usta | Małe, zaokrąglone, w kształcie „łuku Kupidyna”, często malowane tylko na środku ust. | Pełne, starannie zarysowane, w kształcie „Crawford Smear” (wydłużone wzgórki na górnej wardze), często malowane poza naturalną linią. |
| Cera | Blada, matowa. | Gładka, matowa, porcelanowa. |
| Róż | Stosowany nisko na policzkach, często w mocnych odcieniach. | Stosowany oszczędnie na szczytach kości policzkowych w delikatnych odcieniach. |
| Manicure | Często niepomalowane lub pomalowane na całej płytce. | Charakterystyczny „manicure z półksiężycem” (środek pomalowany, półksiężyc i końcówka wolne). |
Najczęściej Zadawane Pytania
- Dlaczego makijaż w latach 30. był inny niż w 20.?
- Zmiana była spowodowana głównie wpływem Hollywood i Wielkiego Kryzysu. Hollywood promowało bardziej wyrafinowane, świetliste looki odpowiednie do ekranu, podczas gdy trudności ekonomiczne skłaniały do poszukiwania małych przyjemności w postaci kosmetyków, a styl stał się bardziej stonowany i elegancki, mniej buntowniczy niż w latach 20.
- Co to jest „Crawford Smear”?
- To charakterystyczny kształt ust popularny w latach 30., nazwany na cześć aktorki Joan Crawford. Polegał na delikatnym przerysowaniu górnej wargi, tworząc dwa wydłużone, zaokrąglone „wzgórki”, które zwężały się ku kącikom ust.
- Jaką formę miał tusz do rzęs w latach 30.?
- Najpopularniejszy był Cake Mascara – tusz w kamieniu, który aktywowało się wodą. Był używany zarówno do rzęs, jak i brwi, a nawet jako eyeliner.
- Jak malowano paznokcie w latach 30.?
- Charakterystyczny był „manicure z półksiężycem”, gdzie lakierem pokrywano jedynie środek płytki paznokcia, pozostawiając półksiężyc u nasady i końcówkę paznokcia bezbarwne.
- Czy sztuczne rzęsy były popularne w latach 30.?
- Tak, sztuczne rzęsy były popularne, szczególnie pod wpływem makijażu aktorek filmowych. Pomagały uzyskać pożądany efekt dużych, wyrazistych oczu.
Makijaż lat 30. XX wieku to fascynujący przykład tego, jak kultura, technologia (kino) i sytuacja społeczno-ekonomiczna wpływają na kanony piękna. Odtworzenie tego looku to nie tylko zabawa makijażem, ale także podróż w czasie do epoki pełnej elegancji, glamouru i niezwykłej siły kobiet, które potrafiły znaleźć radość w małych rzeczach, nawet w najtrudniejszych momentach historii.
Jeśli chcesz przeczytać więcej interesujących artykułów jak 'Makijaż lat 30. XX wieku: Urok Hollywood', odwiedź kategorię Uroda.
